Η «ντροπή» και οι ντροπές…

shame-on-youΥπό τον πανομοιότυπο τίτλο «η ντροπή της Καισαριανής» βρήκαμε σε δυο ιστοσελίδες την εξιστόρηση του γνωστού πια περιστατικού από την κοπή πίτας των συνταξιούχων στο Δημαρχείο της πόλης.


Φυσικά, πρόκειται κυρίως για την ντροπή δημοσιών αντρών που λησμονούν το όριο της αυτοέκθεσής τους και σαν να μην έχουν αναλάβει δεσμεύσεις που δεν τίμησαν σαν να είμαστε όλοι λωτοφάγοι, εμφανίζονται ανερυθρίαστοι σε δημόσιες εκδηλώσεις. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος, λοιπόν, κ. Χ. Πρωτόπαπας βρέθηκε πριν λίγες μέρες στην κοπή της πίτας των συνταξιούχων. Εκεί όπου ένα χρόνο πριν έταζε ότι πριν περάσει ένα εξάμηνο θα έχουν αποκατασταθεί οι αδικίες που έπληξαν στους χαμηλοσυνταξιούχους.

 

Προσκεκλημένος στην εκδήλωση ήταν ο κ. Δ. Παπαδέλης εκ μέρους της Συνεργασίας Πολιτών, ο οποίος είχε δηλώσει από πριν, με συγκατάθεση της παράταξής του, ότι αν υπήρχαν μεταξύ των καλεσμένων εκπρόσωποι της τρικομματικής κυβέρνησης, θα αποχωρούσε. Αυτό και έκανε, καταγγέλοντας από βήματος την παρουσία Πρωτόπαπα.

 

Είναι μια πολιτική στάση. Και η μεν και η δε. Έχουν κριθεί και κρίνονται καθημερινά απ’ τον κόσμο. Οπότε δεν καταλαβαίνουμε τι σήμαινε ο χαρακτηρισμός «καραγκιόζη», με τον οποίο κόσμησε ο αντιστασιακός κ. Στ. Σάμιος τον κ. Παπαδέλη, (είπε μετά ότι δεν άντεξε τέτοια συμπεριφορά σε βάρος του πρώην υπουργού!)

 

Επίσης δεν καταλαβαίνουμε την προτροπή για «πολιτικό πολιτισμό» απ’ τον κ. Βερλέκη. Μερικές φορές πολιτικός πολιτισμός δεν είναι να επιτρέπεις και να ανέχεσαι τα πάντα, αλλά το αντίθετο ακριβώς: να μην επιτρέπεις, να μην ανέχεσαι και να μη συγχωρείς.