Νo light, no light

darkevaΤης Darkeva
 

 

 

Άναψε ένα τσιγάρο και κοιτάχτηκαν με αυτή την βεβαιότητα που κοιτάζονται αυτοί οι άνθρωποι που γνωρίζονται από πάντα. Αφού βούλιαξε στο μαξιλάρι της, φύσηξε με ορμή τον καπνό στο ταβάνι. Εκείνος έμεινε στη θέση του καθιστός στην άκρη του κρεβατιού. Αυτή ακόμα ήταν ξαπλωμένη. Αναρωτήθηκε, αν θα έμεναν έτσι πάντα. Ένα απροσδιόριστο συναίσθημα την πλημμύρισε και μίλησε χωρίς να τον κοιτάξει.

 


"Μαύρο", μουρμούρισε.

Εκείνος ανοιγόκλεισε τα βλέφαρα του. Του πήρε μερικά δευτερόλεπτα να καταλάβει και μετά χαμογέλασε. Έστρεψε το κεφάλι του κι άφησε τα μάτια του να περιπλανηθούν πάνω της, τόσο όσο να κάνει δική του την μορφή της. Να την αποτυπώσει στον λευκό καμβά του μυαλού του και να την κρατήσει εκεί. Να την κάνει έναν από τους πίνακες του, ένα με όλα τα αντικείμενα που έκρυβε μαζί τους σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.

"Άσπρο", μισάνοιξε τα χείλη του και είπε.

Τώρα ήταν δική της σειρά να χαμογελάσει, όχι σε εκείνον. Να χαμογελάσει απλά, όπως θα χαμογελούσε με μια φευγαλέα σκέψη στο μυαλό της.

"Νύχτα", συνέχισε το παιχνίδι.

"Μέρα".

Ξέσπασαν σε γέλια την ίδια στιγμή που αντάλλαξαν τις λέξεςι. Οι φωνές τους μπλέχτηκαν σε ένα γέλιο που ήξεραν κι οι δυο τους, πριν καν ειδωθούν. Στην πραγματικότητα γνωρίζονταν τόσο λίγο κι όμως έμοιαζε σαν να έχει περάσει ένας αιώνας από το πρώτο τους βλέμμα κι ακόμα δεν έχει τελειώσει.

 

Όταν ήταν μικρή κι έπαιζε με τις κούκλες της ευχόταν να τον γνωρίσει. Εκείνος τότε διάβαζε κρυφά τις λέξεις της, λέξεις που έβρισκε σκόρπια σε βιβλία, λέξεις που οι άλλοι αποκαλούσαν άχρηστες. Τις έκανε χρώματα κι εικόνες. Εκείνη της μάζευε και είχε έρθει η ώρα να του της πει για να την καταλάβει Όλα αυτά μέχρι σήμερα, μέχρι αυτήν την στιγμή, μέχρι ετούτο το δευτερόλεπτο που όλα είχαν παγώσει. Ναι, παγώσει, παρόλο που οι ακτίνες του ήλιου χάιδευαν το χλωμό δέρμα του. Σταμάτησαν να γελούν και έμειναν να χαζεύουν ο ένας τις κινήσεις του άλλου.

 

Αυτός άρχισε να στρίβει ένα τσιγάρο καθώς εκείνη έσβηνε το δικό της. Ανασηκώθηκε και τα μαλλιά της γλίστρησαν στους ώμους της ανακατεμένα. Είχαν ένα σκούρο καστανό χρώμα αλλά στο φως του ήλιου μπορούσες να διακρίνεις χάλκινες ανταύγειες πάνω τους. Τα μάτια της είχαν ένα πολύ ανοιχτό καφέ χρώμα που στο φως φάνταζε χρυσαφένιο. Δεν είχε ιδέα, αν όλα αυτά ήταν αλήθεια ή παραισθήσεις που του είχε δημιουργήσειτο αλκοόλ κι η νικοτίνη στο αίμα του. Όλα φάνταζαν τόσο ζωντανά κι ήρεμα, όπως δεν τα είχε ζήσει ποτέ στην ζωή του.

 

Είχε ξημερώσει πια, βλέπεις. Όλα συνήθως έσβηναν στο φως μα αυτή η στιγμή, έμοιαζε να λάμπει περισσότερο από τις άλλες. Ήταν όμως δύσκολο να καταλάβει, αν κοιμόταν ή την άγγιζε. Τα δάχτυλα του είχαν μπλεχτεί στα δικά της, δίχως να αντιληφθεί το πότε ή το πως. Έγειρε το κεφάλι της στον ώμο του και κοίταξε τον ήλιο έξω από το παράθυρο.

 

Ο ήλιος είχε ανέβει ψηλά κι όλα τα άλλα είχαν σβήσει. Στον δρόμο ο κόσμος πήγαινε στις δουλειές του βιαστικός. Ποιος κόσμος, αναρωτήθηκε.Αυτοκίνητα έτρεχαν, φανάρια άναβαν κι έσβηναν, μα όλα είχαν με μιας συμπυκνωθεί σε αυτό το τώρα. Ήταν σίγουρη ότι κάπου είχε να πάει, κάτι είχε να κάνει. Αδυνατούσε να θυμηθεί, αδυνατούσε να φέρει την σκέψη τους στους παλιούς της ρυθμούς. Άλλωστε η μνήμη της ποτέ δεν αποτελούσε το δυνατό της σημείο. Κι ίσως έπρεπε να είναι θλιμμένη για κάτι ή για κάποιον, μόνο που, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν ήταν.

 

Όταν τα βλέμματα τους διασταυρώθηκαν ξανά βυθίστηκε στο μπλε των ματιών του. Χαμογέλασε αχνά, γιατί είχαν αυτό το σκοτεινό μπλε που μοιάζει με βυθός. Ένας κρύος βυθός γεμάτος ελευθεριά και παγωμένα κύματα. Αυτός ο βυθός που σε προσκαλεί και την ίδια στιγμή σε πνίγει. Όμως δεν έχεις άλλη επιλογή και σαν υπνωτισμένος αφήνεις τα ρεύματα του να σε παρασύρουν κάθε φορά, ξανά και ξανά.

 

Έγειρε κοντά της και η ανάσα του έκανε την καρδιά της να σταματήσει, όπως χθες. Ψιθύρισε κάτι βραχνά αλλά ποτέ δεν κατάλαβε τι της είπε. Τα κύματα την είχαν ήδη πάρει μαζί τους. Μόλις τα χείλη του την άγγιξαν πνίγηκε. Τα δάχτυλα της τυλίχτηκαν δειλά γύρω από την μέση του και άφησε κάθε άλλη σανίδα σωτηρίας...

Εφημερίδα - Τεύχος 82

    

marketinn

 1aaa-color-mpaz

1aaa-bazari

1aaa-panthessaliki

1aaa-afisaesamea

Τελευταία Νέα
Ο δεινόσαυρος ΝΑΤΟ που σέρνεται

Ο δεινόσαυρος ΝΑΤΟ που σέρνεται

Του Finian Cunningham4 Δεκεμβρίου 2019   Οι διαιρέσεις και οι κακόβουλες επικρίσεις μετα..

Readmore

Χριστούγεννα στο Βύρωνα

Χριστούγεννα στο Βύρωνα

Ο Δήμος Βύρωνα γιορτάζει τα Χριστούγεννα με ένα πλούσιο και ποικίλο καλλιτεχνικό ..

Readmore

«Κίνημα» εθελοντισμού ωθεί ο Δήμος Ζωγράφου

«Κίνημα» εθελοντισμού ωθεί ο Δήμος Ζωγράφου

Το έναυσμα στην ανάπτυξη του εθελοντισμού στην πόλη του Ζωγράφου δίνει η Δημοτική..

Readmore

Απάντηση του Υπουργείου Εσωτερικών στην επιστολή Σκουρλέτη - Χαρίτση

Απάντηση του Υπουργείου Εσωτερικών στην επιστολή Σκουρλέτη - Χαρίτση

«Η αλήθεια για το πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ είναι ενοχλητική για την αξιωματική αντιπο..

Readmore

Χέρι-χέρι ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στην αντιλαϊκή πολιτική και στο Δήμο Ζωγράφου

Χέρι-χέρι ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στην αντιλαϊκή πολιτική και στο Δήμο Ζωγράφου

Ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Ζωγράφου για τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβ..

Readmore

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας, για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα μας.
.