Η Οκτωβριανή Επανάσταση και η ρωσοφοβία της Δύσης

1aaa-oktober

 

Του ROBERT CHARVIN

Τι μας αποκαλύπτει η στάση της Δύσης έναντι της Ρωσίας; Πώς έγινε δεκτή η Οκτωβριανή Επανάσταση; Υπήρξε μήπως κάποια πρόοδος στις σχέσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης; Στο πρόσφατο βιβλίο του «Πρέπει να μισούμε τη Ρωσία; Προς ένα νέο ψυχρό πόλεμο» (Faut-il détester la Russie ? Vers une nouvelle guerre froide, Εκδόσεις Investig'Action, 2016) ο καθηγητής του διεθνούς δικαίου Ρομπέρ Σαβρέν αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η Δύση βλέπει την Ανατολή.

Το βιβλίο θέτει καυτά ερωτήματα όπως: «Πρέπει κατακτήσουμε, να μετατρέψουμε σε αποικία και να εκπολιτίσουμε» τη Ρωσία; Και ακόμη «να την αποδυναμώσουμε με κάθε μέσο», όπως συστήνει ο προσφάτως θανών αμερικανός στρατηγικός συμβουλάτορας Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι; Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η σημερινή εκστρατεία δαιμονοποίησης της Ρωσίας; Από πού εκκινεί αυτό το ρεύμα του ιστορικού αναθεωρητισμού που μηδενίζει την τεράστια συνεισφορά της ΕΣΣΔ στη νίκη των Συμμάχων κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ποιος τείνει να εξισώσει τον κομμουνισμό με το ναζισμό; Για ποιο λόγο ο Βασίλι Κονόνωφ, ένας αντιναζιστής αντιστασιακός κατηγορήθηκε για «εγκλήματα πολέμου» από το Ανώτατο Δικαστήριο της Λετονίας; Για ποιο λόγο φυλακίστηκε σε ηλικία 75 χρόνων, μισό αιώνα μετά; Το βιβλίο του Robert Charvin προειδοποιεί: η προπαγάνδα των ΜΜΕ μπορεί να μας οδηγήσει κατευθείαν σε ένα νέο ψυχρό πόλεμο, Ή μήπως όχι και τόσο ψυχρό…

Ο μεταφραστής Α.Ν.

 

1aaa-10meresΜέσα στο ξετύλιγμα της Ιστορίας στη Δύση οικοδομήθηκε μια αναπαράσταση της Ρωσίας ως «αιωνίως» ευρισκόμενης στο περιθώριο της «πολιτισμένης» Ευρώπης. Παρά τις αντιπαραθέσεις, ένοπλες ή μη, που ρήμαξαν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες μέχρι τον εικοστό αιώνα, ο ρωσικός λαός έγινε αντικείμενο κακομεταχείρισης εκ μέρους των δυτικών Αυτοκρατοριών με όρους σχεδόν ανάλογους εκείνων που χρησιμοποιήθηκαν έναντι της «βάρβαρης» Ανατολής.
Κάθε κοινωνία, βεβαίως, παράγει και προβάλλει στερεότυπα πάνω σε μιαν άλλη και κατασκευάζει μιαν αναποδογυρισμένη ή παραλλαγμένη εικόνα του ίδιου του εαυτού της. Κάθε κοινωνία ταξινομεί τις άλλες, αποκλείοντάς τες γενικά από την αυτοανακηρυχθείσα ανωτερότητά της. Η κατηγορία περί «βαρβαρότητας» ορίζει τη σχέση που έχει με τη διαφορετικότητα αυτός που εκτοξεύει την κατηγορία. Το να μην αναγνωρίζει κάποιος την πλήρη ανθρώπινη υπόσταση του Άλλου συνιστά ένδειξη βαρβαρότητας.

 

Η αποδοχή του επιχειρήματος «κλειστές κοινωνίες εναντίον ανοικτών κοινωνιών» προδίδει μια πρωτόγονη αυτοϊκανοποίηση σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί να υπάρχει τίποτα το βαρβαρικό στους κόλπους του «αυτοϊκανοποιημένου». Το γεγονός όμως ότι ο δυτικός κόσμος ποτέ δεν θέτει τον εαυτό του υπό αμφισβήτηση, ακόμη και όταν μεταχειρίζεται τον εξαναγκασμό υποκρινόμενος, ταυτόχρονα, το αντίθετο, και δεν προχωρεί σε μιαν αυστηρή απογραφή της δικής του ιστορίας, αποτελεί σημάδι βαρβαρότητας.
Το να περιορίζεις τους άλλους σ’ έναν υποδεέστερο ρόλο, όπως ακριβώς έκανε η Ευρώπη από την πρώτη στιγμή που απέκτησε τα μέσα, απομακρύνοντας κάθε τι που ξενίζει, όπως τους Ρώσους, είναι ένα πολύ κακό σύμπτωμα για κάθε μορφής συνύπαρξη. Αυτή η απόρριψη είναι, δυνητικά, παράγοντας όλων των «ψυχρών πολέμων».
Η ταύτιση της Οκτωβριανής Επανάστασης με ένα «πραξικόπημα», οδηγεί στην υπονόμευση όλων των σπάνιων δυτικών προσεγγίσεων που τυγχάνουν να είναι θετικές για τη Ρωσία. Παρ’ όλη την εξαιρετική συνεισφορά στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού των πρώτων σοβιετικών χρόνων, με τον Ανατόλι Λουνατσάρσκι, Κομισάριο Παιδείας και Καλών Τεχνών, τα παραδοσιακά αντιρωσικά κλισέ επανέρχονται ακόμη σφοδρότερα απ’ ότι στο παρελθόν: είναι κατηγορίες περί «ξεσπάσματος των αγραμμάτων» και περί «αφύπνισης του αρχαϊκού» στα πλαίσια ενός λαϊκισμού και μιας ανομολόγητης σλαβοφιλίας.
Η επιβληθείσα απομάκρυνση των συνόρων στα ανατολικά (με τις «συμφωνίες» του Μπρεστ-Λιτόβσκ και της Ρίγας), η ανυπαρξία κανονικών διπλωματικών σχέσεων, η εχθρική πολιτική της «υγειονομικής ζώνης» δεν μετράνε: η απομόνωση-τιμωρία της Σοβιετικής Ρωσίας εγκρίνεται στο σύνολό της από τη Δύση η οποία, όλως παραδόξως κατηγορεί τους Ρώσους για ξενοφοβία…
Η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) γίνεται για τη Δύση ο μόνος πραγματικός αντίπαλος: η Δύση είναι έτοιμη να συνάψει κάθε είδους συμμαχία προκειμένου να καταπολεμήσει τη σοβιετική εξουσία, ετοιμότητα που έρχεται να προστεθεί στην προαιώνια ρωσοφοβία. Μάρτυρας το πολωνο-γερμανικό σύμφωνο του 1934, το οποίο είχε εγκρίνει η δυτική Ευρώπη.
Η διάλυση της ΕΣΣΔ, πενήντα χρόνια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν επιφέρει καμιά βαθειά αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο βλέπει η Δύση τη Ρωσία. Το φαινόμενο αυτό θα ήταν παράδοξο, ακόμη και ακατανόητο, εάν δεν το συνδέαμε με την χρόνια και διαρκή νευρικότητα απέναντι σε ένα έθνος το οποίο δεν υποχώρησε στην επιθυμητή έσχατη «μεταμόρφωση», στην «πραγματική επανάσταση», καθώς λέει κι ένας Γάλλος ιστορικός, και η οποία θα μετέτρεπε τη Ρωσία σε ένα «Έθνος ίδιο με τα άλλα».

 

Ο δυτικός κόσμος δείχνει συγκατάβαση μόνο απέναντι στον εαυτό του: αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως το μοναδικό πρότυπο με καθολικό, παγκόσμιο κύρος. Σε τούτη την παραδοσιακή πολιτικο-πολιτισμική αξίωση έρχεται να προστεθεί σήμερα «ο αβάσταχτος» ανταγωνισμός που εκδηλώνεται όλο και περισσότερο από τη μεριά αναδυόμενων δυνάμεων καθώς και της αναγεννημένης Ρωσίας, παρ’ όλες τις κυνικές «προσδοκίες» που έθρεψε το μετα-σοβιετικό χάος της δεκαετίας του 1990.
Η πολιτική των δυτικών κρατών τόσο απέναντι στην ΕΣΣΔ όσο και απέναντι στη Ρωσική Ομοσπονδία σήμερα, εδράζεται πάνω σε αντιλήψεις περί Ιστορίας οι οποίες «ζύμωσαν» τις δυτικές πολιτικές κοινωνίες, διαστρέφοντας την εικόνα των Ρώσων και θεμελιώνοντας μιαν εχθρική κριτική που γίνεται κοινώς αποδεκτή από πολλούς Ευρωπαίους.

*Ο Robert Charvin είναι ομότιμος καθηγητής του δικαίου, ειδικός επί των διεθνών σχέσεων, στο Πανεπιστήμιο Sophia-Antipolis (Σοφία-Αντίπολη) της Νίκαιας στη Γαλλία. Υπήρξε επίτιμος πρύτανης της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Νίκαιας. Υπήρξε σύμβουλος επί θεμάτων διεθνούς δικαίου και δικαίου των διεθνών σχέσεων. Υπηρέτησε ως περιφερειακός σύμβουλος στο Διαμέρισμα των Αλπ-Μαριτίμ, εκλεγείς με τη λίστα του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

 

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο γαλλόφωνο ιστολόγιο Investig'Action.

Εφημερίδα - Τεύχος 61

    

marketinn

Τελευταία Νέα
Ακόμη και σήμερα ο δήμαρχος Π. Μακρής ενοχλεί…

Ακόμη και σήμερα ο δήμαρχος Π. Μακρής ενοχλεί…

Ανακοίνωση της δημοτικής αρχής για τη βεβήλωση της αναθηματικής πλάκας του Π. Μακ..

Readmore

Ρένα Δούρου: Πάνω από μισό δισ ευρώ για αντιπλημμυρικά

Ρένα Δούρου: Πάνω από μισό δισ ευρώ για αντιπλημμυρικά

«Επιχειρούμε μεγάλες παρεμβάσεις στο πλαίσιο συγκεκριμένου, και όχι αποσπασματι..

Readmore

Χορεύοντας με τον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν

Χορεύοντας με τον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν

Του James Petras Από το επίσημο James Petras Website 15 Νοεμβρίου 2017 Η Σαουδική Αραβία έχει οικοδ..

Readmore

ΧΑΛΑΝΔΡΙ: Η επόμενη μέρα μετά την καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος

ΧΑΛΑΝΔΡΙ: Η επόμενη μέρα μετά την καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος

Τη λευκή ψήφο τους στη συζήτηση του τεχνικού προγράμματος εξηγούν στο κείμενο που..

Readmore

Η Δημοτική Αρχή Καισαριανής απαντά στον Χρήστο Βοσκόπουλο

Η Δημοτική Αρχή Καισαριανής απαντά στον Χρήστο Βοσκόπουλο

Τις τελευταίες ημέρες διακινείται στην πόλη κείμενο της παράταξης του κύριου Βοσ..

Readmore

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας, για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα μας.
.