Ο Εμμανουέλ Κλίντον και η εξέγερση των ελίτ

1aaa-eskobarΤου Pepe Escobar


Αυτά, λοιπόν… Η Δύση σώθηκε τελικά με την εκλογή του Εμμανουέλ Μακρόν στην Προεδρία της Γαλλίας: ανακούφιση στις Βρυξέλλες, ευφορία στην ευρωζώνη και άνοδος στις χρηματιστηριακές αγορές της Ασίας.
Αλλά όλα αυτά ήταν πάντοτε κάτι παραπάνω από προφανή. Στο κάτω-κάτω της γραφής ο Μακρόν είχε την έγκριση και τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), αυτής της θεάς των αγορών, και του Μπάρακ Ομπάμα. Και την πλήρη υποστήριξη της γαλλικής άρχουσας τάξης, βεβαίως, βεβαίως.

 

 


Ήταν ένα δημοψήφισμα επί της ΕΕ – και η ΕΕ με το σημερινό της σχήμα κέρδισε.
Από τη μάχη αυτή δεν μπορούσε βέβαια να απουσιάζει ο κυβερνοπόλεμος. Κανείς δεν γνωρίζει την προέλευση των «Macron Leaks», της μαζικής διαρροής στο διαδίκτυο των emails της προεκλογικής εκστρατείας του Μακρόν. Η Wikileaks επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα των εγγράφων εκείνων τα οποία είχε το χρόνο να διερευνήσει και να εκτιμήσει.
Κάτι τέτοιο δεν εμπόδισε καθόλου τον γαλαξία του Μακρόν να κατηγορήσει πάραυτα τη Ρωσία. Ο Μοντ, αυτή η πάλαι ποτέ έγκυρη εφημερίδα και η οποία σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία τριών υποστηρικτών του Μακρόν με μεγάλη επιρροή, αναπαρήγε κατά γράμμα αυτές τις καταγγελίες εναντίον των ρωσικών Μαζικών Μέσων Ενημέρωσης RT και Sputnik περί ηλεκτρονικών επιθέσεων και γενικώς περί ανάμειξης της Ρωσίας στις γαλλικές προεδρικές εκλογές…
Η μακρον-ική ρωσοφοβία της γαλλικής μιντιο-σφαίρας τυγχάνει να αγκαλιάζει και την Λιμπερασιόν, ένας από τους ιδρυτές της οποίας υπήρξε ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Ο Εντουάρ ντε Ρότσιλντ, ο αμέσως προηγούμενος πρόεδρος της τράπεζας Rothschild & Cie, είχε εξαγοράσει το 37% των μετοχών της εφημερίδας το 2005, μερίδιο που του παρέχει τον απόλυτο έλεγχο της Λιμπερασιόν. Τρία χρόνια μετά, κάποιος άγνωστος Εμμανουέλ Μακρόν άρχισε να ανέρχεται και να αναδεικνύεται στο τμήμα Συγχωνεύσεων και Εξαγορών, αποκτώντας σε ελάχιστο χρόνο τη φήμη του «Μότσαρτ της χρηματοοικονομίας».
Μετά από σύντομη παραμονή στο Υπουργείο Οικονομικών, ένα κίνημα, το En Marche!, φτιάχτηκε και τέθηκε στην υπηρεσία του από ένα δίχτυο ισχυρότατων παραγόντων και δεξαμενών σκέψης (think tanks). Και τώρα η προεδρία. Καλώς ήρθατε στην περιστρεφόμενη πόρτα τύπου Moet & Chandon.
Ραντεβού στα οδοφράγματα, μωρό μου

 


Στην τελευταία τηλεοπτική αντιπαράθεση του με την Μαρίν Λεπέν, ο Μακρόν δεν δίστασε καθόλου να ξεσπαθώσει κατά τρόπο αλαζονικό και αγενέστατο, κερδίζοντας μάλιστα κάποιους ποσοστιαίους πόντους, χαρακτηρίζοντας την Λεπέν ως μιαν κακώς πληροφορημένη, διεφθαρμένη, φορτωμένη μίσος και ψεύτρα υποψήφιο η οποία «τρέφεται με τη μιζέρια της Γαλλίας» επισπεύδοντας έναν «εμφύλιο πόλεμο».
Αυτό όμως ενδεχομένως να στραφεί εναντίον του. Ο Μακρόν προώρισται να είναι ο φορέας και λειτουργός της απαξίωσης/υποτίμησης της Γαλλίας. Ο πρωταθλητής της μισθοδοτικής λιτότητας, της οποίας συμπλήρωμα θα είναι η έκρηξη της ανεργίας, καθώς και ο πρωταθλητής της επισφαλούς απασχόλησης στο δρόμο για τη λεγόμενη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.
Οι μεγάλες επιχειρήσεις επικροτούν και εξυμνούν την ιδέα που προωθεί περί μείωσης της φορολογίας τους από το 33% στο 25% που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ. Συνολικά όμως αυτό που πούλησε ο Μακρόν είναι μια συνταγή για ένα σενάριο «Ραντεβού στα οδοφράγματα»: δραματικές περικοπές στις δαπάνες για την υγεία, στα επιδόματα ανεργίας και στους προϋπολογισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τουλάχιστον 120.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα και κατάργηση αρκετών σημαντικών εργατικών δικαιωμάτων. Επιδιώκει την μεταρρύθμιση του Γαλλικού εργατικού κώδικα – η οποία βρίσκει το 67% των Γάλλων αντίθετους – μέσω διαταγμάτων.
Αναφορικά με την Ευρώπη, το μόνο πράγμα που είπε η Λεπέν κατά τη διάρκεια της συζήτησης και το οποίο ήταν το πλησιέστερο προς την αλήθεια ήταν το εξής: «Της Γαλλίας θα ηγηθεί μία γυναίκα, είτε εγώ είτε η κυρία Μέρκελ».
Το πιθανότερο είναι ο Μακρόν να αποδειχθεί ένας νέος Τόνυ Μπλερ ή, σε μια πιο καταστροφική εκδοχή, ο νέος (πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο) Ρέντσι.
Το πραγματικό παιχνίδι τώρα αρχίζει. Μόνο τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους υποστήριξαν τον Ε. Μακρόν. Η αποχή έφτασε στο 25% - το ένα τρίτο περίπου, αν συνυπολογιστούν και τα λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια. Πρακτικά θα είναι αδύνατο για τον Μακρόν να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Η Γαλλία είναι σήμερα βαθειά διαιρεμένη σε πέντε παρατάξεις – με πολύ ελάχιστα πράγματα να τις ενώνουν: το κίνημα του Μακρόν En Marche!, το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, το οποίο θα ανασυσταθεί και θα διευρυνθεί, η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν, που προώρισται να ηγηθεί μιας Νέας Αριστεράς, τους θρυμματισμένους Ρεπουμπλικανούς ή παραδοσιακή δεξιά, η οποία χρειάζεται επειγόντως έναν νέο ηγέτη μετά την πανωλεθρία του Φρανσουά Φιγιόν, και τους πρακτικά διαλυμένους μετα-Ολλάντ σοσιαλιστές.

 

 

1aaa-orwellΤο Οργουελικό σοκ του καινούριου
Αντίθετα με τις ανά τον κόσμο αντιλήψεις, το σημαντικότερο ζήτημα σε αυτές τις εκλογές δεν ήταν το μεταναστευτικό, αλλά η βαθειά δυσαρέσκεια απέναντι σ’ ένα βαθύ Γαλλικό κράτος (αστυνομία, δικαιοσύνη, διοίκηση) – που εκλαμβάνεται ως καταπιεστικό, διεφθαρμένο ακόμη και βίαιο.
Ήδη πριν από τις εκλογές ακόμη, ο πάντοτε διεισδυτικός και ευχάριστα προκλητικός φιλόσοφος Μισέλ Ονφρέ (Michel Onfray), συγγραφέας του βιβλίου «Παρακμή» (Décadence, Παρίσι 2017), το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς, και ιδρυτή του Λαϊκού Πανεπιστημίου της Caen, αποκάλυψε την ταυτότητα μερικών από τους κύριους υποστηρικτές του κινήματος του Ε. Μακρόν: τον «πολεμοχαρή», φιλόσοφο Μπερνάρ-Ανρί Λεβί (Bernard-Henri Lévy), τον μεγαλοεπιχειρηματία και αφεντικό της εφημερίδας Μοντ Πιέρ Μπερζέ (Pierre Bergé), τον Ζακ Αταλί (Jacques Attali), αυτόν που σχεδόν μόνος του μεταμόρφωσε του Γάλλους σοσιαλιστές σε σκληροπυρηνικούς νεοφιλελεύθερους, τον γνωστό και μη εξαιρετέο «εγκέφαλο» του ακραίου νεοφιλελευθερισμού Αλαίν Μιν (Alain Minc), τον πρώην υπουργό εξωτερικών (επί προεδρίας Σαρκοζί), συνιδρυτή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα Μπερνάρ Κουσνέρ (Bernard Kouchner) και τον πρώην «αστέρα» του Μάη του 68 Ντανιέλ Κον-Μπέντιτ (Daniel Cohn-Bendit) – «με άλλα λόγια τους άγριους προωθητές των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που επέτρεψαν στη Μαρίν Λεπέν να πετύχει τα υψηλότερα μέχρι σήμερα ποσοστά της».
Όλοι οι πιο πάνω κατονομασθέντες είναι πιστοί υπηρέτες του Γαλλικού βαθέως κράτους. Σε άρθρα μου στους Asian Times ανάλυσα τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκε το ολόγραμμα του Ε. Μακρόν. Αλλά προκειμένου να καταλάβουμε με ποιον τρόπο κατάφερε το βαθύ κράτος να τον πλασάρει με επιτυχία, είναι ουσιώδες να αναφερθούμε στο φιλόσοφο Ζαν-Κλωντ Μισεά (Jean-Claude Michéa), μαθητή του Τζωρτζ Όργουελ και του Αμερικανού ιστορικού, κοινωνιολόγου και ηθικού φιλόσοφου Κρίστοφερ Λας (Christopher Lasch), και συγγραφέα του πολύ πρόσφατου σημαντικού βιβλίου «Ο Εχθρός μας, το Κεφάλαιο» (Notre ennemi, le capital, Παρίσι 2017).


Ο Μισεά αναλύει λεπτομερώς κατά ποίον τρόπο η Αριστερά υιοθέτησε όλες τις αξίες αυτού που ο γνωστός επιστημολόγος και φιλόσοφος Καρλ Πόππερ ονόμαζε «Ανοιχτή Κοινωνία». Και κατά ποίον τρόπο οι προπαγανδιστές διαστρέβλωσαν τον όρο «Λαϊκισμός» (Populism-Populisme) προκειμένου να τον χρησιμοποιήσουν για να κατονομάσουν το σύγχρονο Απόλυτο Κακό. Η Μαρίν Λεπέν εξοστρακίστηκε ως «λαϊκίστρια» - ενώ η προπαγάνδα των ΜΜΕ πάντοτε αρνήθηκε να καταγράψει το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι του Εθνικού Μετώπου (τώρα γύρω στα 11 εκατομμύρια) προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα.
Ο Μισεά υπογραμμίζει την αρχική, ιστορική έννοια του όρου «λαϊκισμός» (Populism-Populisme) στην Τσαρική Ρωσία, ο οποίος υπήρξε ένα ρεύμα στους κόλπους του σοσιαλιστικού κινήματος – που τόσο θαύμαζαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς – και σύμφωνα με το οποίο οι αγρότες, οι τεχνίτες και οι μικροί επιχειρηματίες θα είχαν τιμητική θέση σε μιαν ανεπτυγμένη σοσιαλιστική οικονομία. Τον Μάη του 68 στη Γαλλία κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο λαϊκισμός θα εξισωνόταν ποτέ με το φασισμό. Κάτι τέτοιο συνέβη μονάχα στις αρχές της δεκαετίας του 1980 – ως μέρος της νέας Οργουελικής γλώσσας του νεοφιλελευθερισμού.
Ο Μισεά υπογραμμίζει επίσης ότι τώρα είναι πολύ ευκολότερο να είναι κανείς Αριστερός νεοφιλελεύθερος παρά Δεξιός νεοφιλελεύθερος. Στη Γαλλία, όλοι αυτοί οι Αριστεροί νεοφιλελεύθεροι ανήκουν στο πολύ κλειστό κύκλωμα των «Νέων Ηγετών» (Young Leaders) που υιοθέτησε το Γαλλο-Αμερικανικό Ίδρυμα (French American Foundation). Οι μεγάλες Γαλλικές επιχειρήσεις και η υψηλή χρηματιστική οικονομία – ουσιαστικά η άρχουσα Γαλλική τάξη – αντελήφθη αμέσως ότι ένας Παλαιοκαθολικός δεξιός υποψήφιος όπως ο Φρανσουά Φιγιόν δεν θα τους εξυπηρετούσε. Είχαν ανάγκη μια νέα ετικέτα για το ίδιο μπουκάλι.
Ιδού λοιπόν ο Μακρόν, ένα λαμπερό νεοπεριτύλιγμα που πουλήθηκε ως η αλλαγή στην οποία μπορεί να πιστεύει η Γαλλία, που ισοδυναμεί με μιαν ήπια προσέγγιση των «μεταρρυθμίσεων» που είναι απόλυτα αναγκαίες για την επιβίωση του νεοφιλελεύθερου προγράμματος.
Αυτό που, κατά κάποιο τρόπο, ψήφισαν οι Γάλλοι είναι η ενότητα της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και του πολιτισμικού φιλελευθερισμού. Ονομάστε τον, όπως ο Μισεά, «ολοκληρωμένο φιλελευθερισμό». Ή, με όλους τους οργουελικούς συνειρμούς, «μετα-δημοκρατικό καπιταλισμό». Μια πραγματική εξέγερση των ελίτ. Και οι «χωριάτες» το αγοράζουν πρόθυμα. Ας τρώνε λοιπόν υπερτιμημένα κρουασάν. Για άλλη μια φορά η Γαλλία οδηγεί τη Δύση.

 

Απόδοση Α.Ν.

 

Ο Pepe Escobar είναι Βραζιλιανός δημοσιογράφος. Αρθρογραφεί στους Asia Times Online και παράλληλα δημοσιεύει πολιτικές αναλύσεις στο RT, Sputnik News, and Press TV.

Εφημερίδα - Τεύχος 61

    

marketinn

Τελευταία Νέα
Τα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης. Thank you NATO…

Τα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης. Thank you NATO…

Του Α.Ν. Έπρεπε να καταγράψει η κάμερα του CNN την ύπαρξη σκλαβοπάζαρων στη Λιβύη κα..

Readmore

Ακόμη και σήμερα ο δήμαρχος Π. Μακρής ενοχλεί…

Ακόμη και σήμερα ο δήμαρχος Π. Μακρής ενοχλεί…

Ανακοίνωση της δημοτικής αρχής για τη βεβήλωση της αναθηματικής πλάκας του Π. Μακ..

Readmore

Ρένα Δούρου: Πάνω από μισό δισ ευρώ για αντιπλημμυρικά

Ρένα Δούρου: Πάνω από μισό δισ ευρώ για αντιπλημμυρικά

«Επιχειρούμε μεγάλες παρεμβάσεις στο πλαίσιο συγκεκριμένου, και όχι αποσπασματι..

Readmore

Χορεύοντας με τον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν

Χορεύοντας με τον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν

Του James Petras Από το επίσημο James Petras Website 15 Νοεμβρίου 2017 Η Σαουδική Αραβία έχει οικοδ..

Readmore

ΧΑΛΑΝΔΡΙ: Η επόμενη μέρα μετά την καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος

ΧΑΛΑΝΔΡΙ: Η επόμενη μέρα μετά την καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος

Τη λευκή ψήφο τους στη συζήτηση του τεχνικού προγράμματος εξηγούν στο κείμενο που..

Readmore

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας, για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα μας.
.