Γαλλικές προεδρικές εκλογές: ξεκαθάρισμα λογαριασμών

1aa-Sapir-17Του Jacques Sapir
Παρίσι 7 Μαρτίου 2017

 

Αυτό που πλέον ονομάζεται «υπόθεση/σκάνδαλο Φιγιόν» θέτει επί τάπητος και κατά τρόπο απρόσμενο το ζήτημα της κυριαρχίας και της νομιμότητας. Κατά τούτο, αποδεικνύεται με διαφορετικό τρόπο ως πιο βαθύ και πιο σοβαρό από τις πράξεις για τις οποίες κατηγορείται ο πρώην πρωθυπουργός και επίσημος υποψήφιος της Δεξιάς και του Κέντρου Φρανσουά Φιγιόν. Όχι πως αυτές οι πράξεις δεν είναι σοβαρές.

Η πραγματική σημασία τους όμως βρίσκεται πρωτίστως στο επίπεδο των συμβολισμών. Η συμπεριφορά της τάξης των Γάλλων πολιτικών -και οι μέθοδοι τις οποίες αυτή μετέρχεται είναι συχνά ύποπτες- αντανακλά πολύ καλά το αντιδημοκρατικό πνεύμα που καθοδηγεί ένα σημαντικό αριθμό μελών της.

 

 

1aaa-figionΗ υπόθεση/σκάνδαλο Φιγιόν
Η περίπτωση της υπόθεσης Φιγιόν είναι εμβληματική των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η δημοκρατία και η άσκησή της στη χώρα μας. Όχι πως αυτά που καταλογίζονται στον Φρανσουά Φιγιόν είναι άνευ σημασίας. Γράψαμε επανειλημμένως σε πολλές περιπτώσεις, και στο ιστολόγιό μας πολλές φορές, ότι οι πράξεις για τις οποίες κατηγορείται, πέρα από κάθε ποινικό χαρακτηρισμό, θέτουν επί τάπητος ένα σοβαρό πρόβλημα για έναν υποψήφιο που αυτοανακηρύχθηκε βάρδος και κήρυκας της αρετής στην πολιτική. Το αν η σύζυγός του είχε προσληφθεί ως κοινοβουλευτικός βοηθός είναι ένα γεγονός «πραγματικό» ή όχι, το κατά πόσο προσέφερε τις υπηρεσίες της στην (μηνιαία επιθεώρηση) Revue des Deux Mondes ή όχι, τα χρηματικά ποσά που έλαβε συγκρινόμενα με τα ποσά που ελάμβαναν άλλα άτομα την ίδια περίοδο και για παρόμοια εργασία, όλα αυτά συνιστούν σκάνδαλο. Ωστόσο, από τη μια, όσο κατακριτέες κι αν είναι αυτές οι πράξεις, σε τίποτα δεν ακυρώνουν τη νομιμότητα ενός ανθρώπου απέναντι στο πολιτικό του στρατόπεδο, νομιμότητα που κατακτήθηκε με πάσα διαφάνεια. Το να επιδιώκεται η αντικατάστασή του από τον Αλαίν Ζυπέ, που γνώρισε τη συντριβή στις λεγόμενες προκριματικές εκλογές, ή ακόμη από κάποιον Μπαρουά, ο οποίος ξεπήδησε από το πουθενά, φανερώνει την περιφρόνηση που τρέφουν τα στελέχη των «Ρεπουμπλικανών» («Républicains ») για τους ίδιους τους οπαδούς τους και το εκλογικό τους σώμα, αλλά και το πόσο λίγο εκτιμούν και σέβονται την αρχή της νομιμότητας.
Αυτή η κρίση, την οποία ο Φρανσουά Φιγιόν φαίνεται προς το παρόν πως μετέτρεψε προς όφελός του μετά την συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων υποστηρικτών του στο Τροκαντερό την Κυριακή 5 Μαρτίου, θα μπορούσε να είναι μονάχα μια φαρσοκωμωδία. Αποτυπώνει ξεκάθαρα το βαθμό αποσύνθεσης στον οποίο έχουν φτάσει οι ηγέτες ενός πολιτικού στρατοπέδου οι οποίοι σκέφτονται μόνο πώς να ελίσσονται και να διακωμωδούν τις ιδέες που υποκρίνονται ότι υπερασπίζονται. Οι έντιμες φωνές που ακούστηκαν μέσα σ’ όλο αυτό το τσίρκο ήταν ελάχιστες. Δεν μετριούνται ούτε στα δέκα δάκτυλα.

 

«Σοσιαλιστικές» προδοσίες
Ωστόσο, αν ρίξουμε μια ματιά σ’ ένα άλλο στρατόπεδο, αυτό των υποτιθέμενων «σοσιαλιστών», θα δούμε ότι, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Το κόμμα αυτό επίσης οργάνωσε «προκριματικές» εκλογές τις οποίες κέρδισε ο Μπενουά Αμόν. Όποια ιδέα κι αν έχει κανείς για το πρόσωπό του και για την προεκλογική του εκστρατεία, είναι αυτός που ενσαρκώνει τη νομιμότητα του πολιτικού του στρατοπέδου. Ωστόσο, τα ΜΜΕ μας πληροφορούν ότι μερικοί από τους πιο επιφανείς εκπροσώπους αυτού του στρατοπέδου σχεδιάζουν ήδη να ακολουθήσουν τον Εμμανουέλ Μακρόν, αυτήν τη μαριονέτα των χρηματιστικών συμφερόντων. Αυτό δεν είναι λιγότερο σκανδαλώδες από τους ελιγμούς στους οποίους κατέφυγαν οι υποστηρικτές του Αλαίν Ζυπέ ή του Νικολά Σαρκοζί στους «Ρεπουμπλικανούς». Ιδού λοιπόν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι πολιτικοί υπεύθυνοι οι οποίοι μας λένε χωρίς υπεκφυγές ότι ελάχιστα ενδιαφέρει μία ψήφος και ότι πρέπει να ψηφίσουμε (στον πρώτο γύρο, εννοείται) μ’ ένα τρόπο εντελώς διαφορετικό. Αλλά τότε τι εξυπηρετούσε η διοργάνωση αυτών των «προκριματικών» εκλογών; Είναι ολοφάνερο το γεγονός ότι δεν αντιλαμβάνονται τη βία που ασκεί η επιδεικνυόμενη περιφρόνησή τους για την ψήφο που έριξαν οι ίδιοι οι οπαδοί τους. Παρεμπιπτόντως, αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοιες πρακτικές δικαιώνουν τη στρατηγική του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ο οποίος υπέστη τότε τόσες πολλές επιθέσεις (για το γεγονός ότι δεν αποδέχθηκε να συμμετάσχει στις «προκριματικές» του «Σοσιαλιστικού» κόμματος υπό «αριστερό» μανδύα – σημ. της μετάφρασης), και υπογραμμίζουν, ταυτόχρονα, το γελοίο της στάσης που είχε υιοθετήσει ο Πιέρ Λοράν, ηγέτης αυτού του κόμματος-ζόμπι στο οποίο κατέληξε να είναι το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, όταν εξόρκιζε τον Μελανσόν να συμμετάσχει σ’ αυτές τις «προκριματικές». Όλες εκείνες οι φωνές που καλούσαν σε «ενότητα» σήμερα πρέπει να αισθάνονται κατατροπωμένες όταν γίνεται ολοφάνερος πια ο ελιγμός, τον οποίο ωστόσο μπορούσε κάποιος να προβλέψει εδώ και αρκετές εβδομάδες, από εκείνη την ημέρα του Δεκεμβρίου πού ο απερχόμενος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ αρνήθηκε να είναι εκ νέου υποψήφιος.

 

 

1aaa-makronΤί εκπροσωπεί στ’ αλήθεια ο Μακρόν;
Γιατί όντως πρόκειται περί ελιγμού. Το ζήτημα είναι λοιπόν να «οικοδομηθεί» η υποψηφιότητα του Εμμανουέλ Μακρόν ως του μοναδικού αντίπαλου της Μαρίν Λεπέν, με κάθε μέσο, από τα πλέον αποκρουστικά έως και τα πιο επιτηδευμένα. Αλλά κάνοντας αυτό, πρέπει να ψυχαγωγηθεί και η γαλαρία, ώστε να πάψουν να σκέφτονται οι Γάλλοι πολίτες. Διότι, ακριβώς, αν κάποιος το καλοσκεφτεί θα ερωτήσει: τι εκπροσωπεί στ’ αλήθεια ο Εμμανουέλ Μακρόν και ποίου πράγματος είναι το όνομα; Κατ’ αρχάς, αυτό το ιστολόγιο έχει επανειλημμένα αναφερθεί στην οικονομική καταστροφή που επέφερε η οικονομική πολιτική του Μακρόν, εν πρώτοις ως οικονομικού συμβούλου και κατόπιν ως υπουργού οικονομικών του Φρανσουά Ολάντ. Μια πολιτική η οποία, το υπενθυμίζουμε, μεταφράστηκε σε μια ισχυρή άνοδο της ανεργίας που προστέθηκε σε εκείνη που είχε προκαλέσει η πολιτική του Φρανσουά Φιγιόν, ως πρωθυπουργού του προέδρου Σαρκοζί. Έπειτα, μια πολιτική υποταγής στα γερμανικά συμφέροντα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Φρανσουά Ολάντ είχε ξεκάθαρα μιλήσει, στη δική του προεκλογική εκστρατεία το 2012, για μια επαναδιαπραγμάτευση των ευρωπαϊκών συνθηκών, και όλοι βεβαίως διαπιστώσαμε ότι δεν έκανε απολύτως τίποτα. Αυτό ακριβώς εκπροσωπεί και ο Εμμανουέλ Μακρόν. Μια πολιτική, τέλος, η οποία πλέον αποκαλείται πολιτική «Ουμπεροποίησης» της κοινωνίας και η οποία οδηγεί στην εξάπλωση του καθεστώτος του ατομικού λεγόμενου επιχειρηματία αλλά όχι στη δημιουργία νέων οικονομικών δραστηριοτήτων. Πρόκειται για μια γενικευμένη μορφή ατομικής υπεργολαβίας την οποία επιδιώκουν να πριμοδοτήσουν, μορφή η οποία, θρυμματίζοντας τους εργαζόμενους τους καθιστά πιο ευάλωτους και πιο ενδεείς απέναντι σ’ αυτούς που τους δίνουν εντολές.
Το πρόγραμμα του Εμμανουέλ Μακρόν είναι μία φάρσα: από τις 38 σελίδες του εν λόγω προγράμματος, οι 11 είναι φωτογραφίες που προβάλλουν τον ίδιο με τρόπο δανεισμένο από το Χόλλυγουντ. Ωστόσο, ο ίδιος έχει και παραέχει ένα σχέδιο, και σπάνια έχουμε δει στο παρελθόν πιο οπισθοδρομικό σχέδιο για τη συντριπτική πλειοψηφία του Γαλλικού πληθυσμού.

 

Η ώρα του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών έφτασε
Παραμένει ωστόσο ένα θεμελιακό πρόβλημα. Αυτό που αποδεικνύουν οι τελευταίες περιπέτειες την προεκλογικής εκστρατείας του Φρανσουά Φιγιόν και αυτό που επιβεβαιώνουν οι προδοσίες που περιβάλλουν την εκστρατεία του Μπενουά Αμόν είναι μια πλήρης και βίαιη περιφρόνηση της κυριαρχίας του εκλογικού σώματος, και κατά συνέπεια του λαού. Πρόκειται για περιφρόνηση όχι λιγότερο ολοκληρωτική και βίαιη της αρχής της νομιμότητας η οποία, όπως είχα την ευκαιρία να εξηγήσω στο βιβλίο μου Κυριαρχία, Δημοκρατία και Κοσμικότητα (Souveraineté, Démocratie, Laïcité), πηγάζει εμπράκτως από την Κυριαρχία.
Αν σκεφτούμε λιγάκι, κανείς δεν πρόκειται να εκπλαγεί. Όλοι αυτοί οι τύποι, είτε πρόκειται για τους λεγόμενους «Ρεπουμπλικανούς», οι οποίοι υφάρπαξαν το όνομά τους όπως ακριβώς και οι «σοσιαλιστές» το δικό τους, την Κυριαρχία την γράφουν στα παλιότερα των υποδημάτων τους. Και περιφρονώντας την Κυριαρχία περιφρονούν και κοροϊδεύουν τη Δημοκρατία η οποία είναι θυγατέρα της Κυριαρχίας και έτσι κοροϊδεύουν το Λαό ως Πολιτικό Σώμα. Δεν πρέπει να εκπλήσσεται κανείς λοιπόν για το γεγονός ότι η δημοκρατία διέρχεται φάση μαρασμού και ο λαός διασπάται σε κοινότητες πάνω σε διαφορετικές βάσεις, είτε θρησκευτικές, είτε εθνοτικές ή άλλες. Εάν έχουμε μπει σε μια κατάσταση όπου η λέξη απόσχιση αποκτά όλη τη σημασία της είναι ακριβώς λόγω αυτής της περιφρόνησης, η οποία ξεδιπλώνεται μπροστά μας από τότε που αυτοί οι ηγέτες, είτε «δεξιοί» είτε «αριστεροί», αποφάσισαν να ποδοπατήσουν τη ψήφο που έριξαν, δημοκρατικά και κανονικότατα, οι Γάλλοι πολίτες στο δημοψήφισμα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα το 2005.
Οι λαοί έχουν μνήμη. Θυμούνται τόσο τα καλά όσο και τα καλά που τους έκαναν. Οι προ των θυρών προεδρικές εκλογές αποκαλύπτονται ως ο βουβός, αλλά καθαρά αισθητός, απόηχος του δημοψηφίσματος του 2005. Έφτασε η ώρα για τούτη την τάξη των πολιτικών που βρίσκεται σε αποσύνθεση να λογοδοτήσει. Είναι η ώρα που περιμένει το 55% των Γάλλων πολιτών που είχε ψηφίσει «Όχι» εδώ και δώδεκα σχεδόν χρόνια.

 

Μετάφραση Α.Ν.

Εφημερίδα - Τεύχος 61

    

marketinn

Τελευταία Νέα
Τα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης. Thank you NATO…

Τα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης. Thank you NATO…

Του Α.Ν. Έπρεπε να καταγράψει η κάμερα του CNN την ύπαρξη σκλαβοπάζαρων στη Λιβύη κα..

Readmore

Ακόμη και σήμερα ο δήμαρχος Π. Μακρής ενοχλεί…

Ακόμη και σήμερα ο δήμαρχος Π. Μακρής ενοχλεί…

Ανακοίνωση της δημοτικής αρχής για τη βεβήλωση της αναθηματικής πλάκας του Π. Μακ..

Readmore

Ρένα Δούρου: Πάνω από μισό δισ ευρώ για αντιπλημμυρικά

Ρένα Δούρου: Πάνω από μισό δισ ευρώ για αντιπλημμυρικά

«Επιχειρούμε μεγάλες παρεμβάσεις στο πλαίσιο συγκεκριμένου, και όχι αποσπασματι..

Readmore

Χορεύοντας με τον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν

Χορεύοντας με τον Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν

Του James Petras Από το επίσημο James Petras Website 15 Νοεμβρίου 2017 Η Σαουδική Αραβία έχει οικοδ..

Readmore

ΧΑΛΑΝΔΡΙ: Η επόμενη μέρα μετά την καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος

ΧΑΛΑΝΔΡΙ: Η επόμενη μέρα μετά την καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος

Τη λευκή ψήφο τους στη συζήτηση του τεχνικού προγράμματος εξηγούν στο κείμενο που..

Readmore

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας, για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα μας.
.