Η φωτογραφία..!!

 

fotografia-

 

 

 

 

Είχαμε σπίτι έναν μπουφέ, από κείνους τους παλιούς που το κάτω μέρος ήταν κάτι σαν ντουλάπι και το επάνω μια βιτρίνα για τα ποτήρια του κρασιού και του νερού – τα καλά – που τα χρησιμοποιούσαμε για τους ‘ξένους’.

Πάνω στο τζάμι αυτού του μπουφέ ήταν σφηνωμένες μερικές φωτογραφίες. Δεν είχαμε και πολλές. Στον τοίχο η κλασική φωτογραφία από τον γάμο της μαμάς με τον μπαμπά, νέοι και ωραίοι, όπως όλοι οι γονείς και κάπου σε ένα κομοδίνο μια οικογενειακή μας, στημένη σε φωτογραφείο, με την απαιτούμενη για την εποχή στάση: ο μπαμπάς κι η μαμά καθιστοί, και εμείς, τα τρία παιδιά, όρθιοι γύρω τους, με το ένα χεράκι πάνω στους ώμους τους και το άλλο κρεμασμένο άχαρα κάτω.

Όμως στο τζάμι του μπουφέ ήταν μια φωτογραφία, πολύ μικρή, λίγο φθαρμένη, όχι από τον καιρό, αλλά από το βγάλε-βάλε στο τζάμι για να την βλέπουνε από κοντά όλοι όσοι είχαν περιέργεια. Είχε κάτι περίεργο αυτή η φωτογραφία. Ήταν ο μπαμπάς και η μαμά με τις δύο αδελφές μου μπροστά σ’ ένα καράβι μεγάλο και γύρω τους τρεις βαλίτσες. Μια κλασσική αναμνηστική φωτογραφία μιας κλασσικής οικογένειας.

 Όμως αυτή φωτογραφία ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχανε οι γονείς μου να δείχνουνε σε όλον τον κόσμο. Ήταν η συγκλονιστικότερη στιγμή της ζωής τους. 

Χρειάστηκε να μεγαλώσω λίγο για να καταλάβω το γιατί έλειπα εγώ από εκεί – πολύ απλά δεν είχα γεννηθεί – και χρειάστηκε να μεγαλώσω πάρα πολύ για να καταλάβω την ‘ιερότητά’ της. Όταν άρχισα να αναλύω μέσα μου τα πράγματα, κατάλαβα γιατί εκείνοι έλεγαν πολλά γι’ αυτή και γιατί εγώ ένιωθα κάτι συγκλονιστικό, πέρα από το ότι αφενός υπήρχε ένα τεράστιο βαπόρι πίσω τους και αφετέρου έλλειπα εγώ από κει μέσα. Όμως αυτή φωτογραφία ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχανε οι γονείς μου να δείχνουνε σε όλον τον κόσμο. Ήταν η συγκλονιστικότερη στιγμή της ζωής τους. Ήταν η άφιξή τους στον Πειραιά όταν ήρθανε διωγμένοι από την Πόλη. Ήταν η πρώτη τους στιγμή στην Ελλάδα. Ήταν μόλις είχαν κατέβει από το βαπόρι. Ήταν το ξεκίνημα μιας καινούργιας ζωής, σε άγνωστο τόπο, με άγνωστους ανθρώπους, με μια αδελφή μόνο να ζει σε ένα μέρος που το έλεγαν Καισαριανή, με κανέναν φίλο και κυρίως με καμιά δουλειά να περιμένει τον πατέρα, που απ’ ό,τι έμαθα μετά ‘είχε τη σειρά του στην Πόλη, δεν ήταν όποιος κι όποιος’…

 Είμαι γιος προσφύγων. Μεγάλωσα με όλους τους κανόνες, τους φόβους, τις υποχρεώσεις, τους περιορισμούς, τις απαγορεύσεις που επιβάλλονται αλλά και επιβάλλουν από μόνοι τους οι πρόσφυγες στον εαυτό τους, ξένοι και ανεπιθύμητοι σε έναν τόπο. 

Ήταν η άφιξη κάποιων από τα εκατομμύρια προσφύγων αυτής της γης. Σαν μεγάλωσα έβλεπα και ξανάβλεπα αυτή τη φωτογραφία προσπαθώντας να διαβάσω μέσα στα μάτια τους τις σκέψεις τους εκείνης της στιγμής. Να βρω μέσα στη στάση τους, στα μάτια τους, τα αισθήματα εκείνης της ώρας. Ήταν η προσωποποίηση της εγκατάλειψης, σαν κάποιος να τους πέταξε έξω από το βαπόρι και να τους είπε πηγαίνετε. Πού; Σε ποιον; Με τι;

Είμαι γιος προσφύγων. Μεγάλωσα με όλους τους κανόνες, τους φόβους, τις υποχρεώσεις, τους περιορισμούς, τις απαγορεύσεις που επιβάλλονται αλλά και επιβάλλουν από μόνοι τους οι πρόσφυγες στον εαυτό τους, ξένοι και ανεπιθύμητοι σε έναν τόπο. Είμαι η συνέχεια μιας τραγωδίας που παίζεται αιώνες τώρα και που θα παίζεται για πολλούς ακόμα, με θεατές κάποιους που μπορούν, αλλά δεν θέλουν να κάνουν κάτι για να σταματήσουν αυτήν τη θλιβερή παράσταση. Θέλω δεν θέλω, είμαι ένας από σας και δεν το ξεχνάω.

Thanasis-pageorgiou

 

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Υ.Γ. Έχοντας να δω τη φωτογραφία αυτή περισσότερο από εξήντα χρόνια, αφού ήταν χαμένη, αναρωτήθηκα, τώρα που τη βρήκα, τι με έκανε να προσθέσω δίπλα στην οικογένεια τις τρεις βαλίτσες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο: φαίνεται ήθελα να τους δω να έχουνε πάρει κάτι μαζί τους, εκτός από τον Λίζο, έναν μακρύ γάτο που πέθανε το 1942 από την μπότα ενός γερμανού στρατιώτη…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή :  http://www.unhcr.gr/refugeestories/

 

 

1aaa-atomiki

1aaa-agora-viron

 

1aaa-biro-ana

 1aaa-demo-xr

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ - ΤΕΥΧΟΣ 91

     

Τελευταία Νέα
Αναδάσωση στο λόφο του Αράπη από το ΣΠΑΥ και τον Δήμο Βύρωνα

Αναδάσωση στο λόφο του Αράπη από το ΣΠΑΥ και τον Δήμο Βύρωνα

Ο ΣΠΑΥ συνεχίζει δυναμικά το εκτεταμένο πρόγραμμα αναδασώσεων μέσω του σχεδίου π..

Readmore

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ: Η μεθόδευση μιας «ειδικής» πρόσληψης

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ: Η μεθόδευση μιας «ειδικής» πρόσληψης

Μεθόδευση: Ουσιαστικό θηλυκό, η λέξη που ταιριάζει για κάποιον που κρύβει τις επιλ..

Readmore

Μένουμε σπίτι με…Μουσείο Γουναρόπουλου

Μένουμε σπίτι με…Μουσείο Γουναρόπουλου

  Ψηφιακό παρών δίνει εφέτος το Μουσείο Γουναρόπουλου, μιας που ο κορωνοϊός κρ..

Readmore

Μπεττίνα Γραφίδου: Να εξασφαλίσει ο Δήμος πρόσβαση όλων στην τηλεκπαίδευση

Μπεττίνα Γραφίδου: Να εξασφαλίσει ο Δήμος πρόσβαση όλων στην τηλεκπαίδευση

Τη σύγκληση έκτακτου Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα την αγορά του απαραίτητου εξοπ..

Readmore

«Απαιτούμε όλα τα αναγκαία μέτρα για ασφαλή σχολεία ανοιχτά»

«Απαιτούμε όλα τα αναγκαία μέτρα για ασφαλή σχολεία ανοιχτά»

Το Κοινό ψήφισμα της Ένωσης Γονέων Βύρωνα και του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ «Ρόζα..

Readmore

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας, για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα μας.
.