Η “Αριστερά” στην Ελλάδα.

'Αποψη του Σταμάτη Δόϊκα

Πολιτικός Μηχανικός

 

καταλογος

 

 

Με αφορμή τις απόψεις του κου Γαβριήλ Σακελλαρίδη, υποψήφιου Δημάρχου Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω σκέψεις που κατά καιρούς έρχονται στο μυαλό μου σε σχέση με την δήθεν κατά τη γνώμη μου “Αριστερά¨ στην Ελλάδα. Και λέω δήθεν γιατί η έννοια της Αριστεράς είναι μια πολύ βαθεία ιδεολογική προσέγγιση του ανθρώπου πάνω απ' όλα.


Είναι προφανές ότι όλη η ιδεολογική βάση της Αριστεράς είναι σφόδρα επηρεασμένη από την ιδεολογία του ΚΚΕ. Διεθνισμός και πάντα διεθνισμός, το κεφάλαιο που καταπιέζει τους λαούς όλου του κόσμου, οι υπερδυνάμεις κάνουν μόνον ό,τι εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους κλπ. Και θα συμφωνήσω με αυτήν την άποψη, γιατί ο μόνος πραγματικός σήμερα “θεός” είναι το χρήμα. Δεν υπάρχει Χριστός, ούτε Βούδας ούτε Αλλάχ τουλάχιστον για τους κατέχοντες την εξουσία που τους χρησιμοποιούν, ακόμα και αυτούς για να πετύχουν τους στόχους τους. Ο λαός, σαν καλό πρόβατο, ακολουθεί μόνο τις εντολές και υφίσταται την εκμετάλλευση όχι μόνο οικονομικά αλλά και ιδεολογικά και θρησκευτικά.

Το πρόβλημα με τον διεθνισμό όμως είναι ότι θα πρέπει αυτή η συνείδηση να είναι και διεθνής. Όταν ο Γάλλος κουμουνιστής είναι πρώτα ΓΑΛΛΟΣ και μετά κουμουνιστής και το ίδιο ισχύει για όλους τους υπόλοιπους υπάρχει ζήτημα. Εκεί έγκειται και το μεγάλο πρόβλημα κατά την γνώμη μου. Δεν υπάρχει ρεαλισμός, προσαρμογή στα πραγματικά δεδομένα και τις σημερινές συνθήκες.
Θα ήταν πράγματι πολύ όμορφη μια κοινωνία κουμουνιστική, αναρχική, χωρίς το φόβο του νόμου, με αλληλεγγύη, αγάπη, αφοσίωση, αδελφικότητα, συντροφικότητα. Αυτά μήπως δεν διδάσκει και ο Χριστός;
Όμως όλα αυτά, όπως ο καθένας καταλαβαίνει, προϋποθέτουν και ανθρώπους με ιδανικά, αλτρουισμό, αυτοέλεγχο, αυτοπειθαρχία, αγάπη προς τον εαυτό τους πρώτα απ' όλα. Υπάρχουν; Και αν υπάρχουν είναι μια μικρή, απειροελάχιστη μάζα που συνθλίβεται από τη τεράστια μάζα των υπολοίπων. Εκ των πραγμάτων λοιπόν είναι ανέφικτη μια τέτοια κοινωνία, τουλάχιστον με την παρούσα σύνθεσή της. Άρα και ο Διεθνισμός είναι μια θεωρία ουτοπική. Οι θεωρίες καλές είναι αλλά απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.

Η Αριστερά στην Ελλάδα θα πρέπει να προσαρμοστεί και ν' αποκτήσει μια ρεαλιστική, πραγματιστική προσέγγιση της κοινωνίας χωρίς πάθος, χωρίς συνθηματολογία. Για πόσα χρόνια ακόμα θα πληρώνουμε τον εμφύλιο (ή μήπως ακόμα δεν έχει τελειώσει);

Μα τι ζητάω; Μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω.

Καλή τύχη σε όλους σας