Οι προφανείς και μη κατανοητοί στόχοι ενός άρθρου…

«Κάθε άνθρωπος είναι τόσο μικρός όσο ο φόβος που αισθάνεται

και τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που επιλέγει.» - Εντουάρντο Γκαλεάνο

 


Του Σπύρου Τζόκα

Πανεπιστημιακός
Αντιπεριφερειάρχης Αττικής

1aaa-apantisi-tzokasΤο άρθρο μου «ΝΗΑΡ ΗΣΤ: Μια ομάδα-μια ιστορία» στόχευε σε κάποιους, ίσως και προφανείς στόχους. Μάλλον δεν έγιναν κατανοητοί. Και είναι ίσως δύσκολο να γίνει από κάποιους που εδώ και χρόνια έχουν πάρει διαζύγιο από τη ζωντανή κοινωνία. Δεν θα ασχοληθώ. Το μόνο που θα έλεγα είναι ότι ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρα σου αληθινά είναι να ξυπνήσεις…
Θα εστιάσω σε ότι βοηθάει και θα υπενθυμίσω ότι αν δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει. Αυτό ακριβώς επεδίωκα με το άρθρο μου: να βοηθήσω τα σπαράγματα μιας ιστορικής ομάδας να βγάλουν φτερά για να πετάξουν εκεί που ανήκουν. Να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, να ανατάξουμε τις δυνάμεις μας, να απαντήσουμε στον ευτελισμό που δεχόμασταν συλλήβδην από παντού με προσβολές και ύβρεις (τώρα έγιναν και επίσημες) και να σηκωθούμε από το έδαφος που είχαμε πέσει το προηγούμενο βράδυ, όσοι, τουλάχιστον, ήμασταν στο γήπεδο.

Διαβάστε περισσότερα...

ΝΗΑΡ ΗΣΤ: Μια ομάδα-μια ιστορία

Του Σπύρου Τζόκα

Πανεπιστημιακός

Αντιπεριφερειάρχης Αττικής

 

1aaa-tzokas-niaristΜια τόσο μεγάλη και μια τόσο μικρή ομάδα. Μια ομάδα με μεγάλη Ιστορία που έμεινε τόσο μόνη, τόσο απροστάτευτη. Απίστευτο. Τόσο μόνη από μια νοθευμένη και βαθιά αλλοτριωμένη Καισαριανή που έχει ξεχάσει τις αξίες της και αυτή την ίδια την αθλητική Ιστορία της. Τόσο μόνη ακόμα και από το διαχρονικό στήριγμα της το Δήμο Καισαριανής και το Δημοτικό Συμβούλιο. Ούτε μια παρουσία στον τελικό της ανόδου, ούτε ένα στήριγμα. Και έτσι απροστάτευτη στα παιχνίδια των «γκρίζων λύκων» που ονομάζονται και διαιτητές.
Έτσι απροστάτευτη. Μόνο κάτι παιδιά που τραγουδούν και φωνάζουν την συντροφεύουν. Αυτά τα παιδιά που οι βολεμένοι και οι απόντες τα ονομάζουν αλήτες και χουλιγκάνους. Αυτά όμως συνεχίζουν να τραγουδούν φάλτσα και ανορθόδοξα, σαν τα κουρέλια που απέμειναν από κάποιο ρούχο, συνεχίζουν να είναι διαρκώς εκτεθειμένα. Αυτά τα παιδιά που είναι εξαιρετικά ευάλωτα σε όποια προβοκάτσια, δεν έχουν τη δυνατότητα (ούτε πιστεύω τους ενδιαφέρει) να απαντήσουν πειστικά σε αυτούς που τους κατηγορούν και δεν γνωρίζουν ούτε τα χρώματα της φανέλας.

Διαβάστε περισσότερα...

Μπάμπης Δρίζος: «Τα δέντρα μοιάζουν με τους μοναχικούς ανθρώπους…»

1aaa-drizos«Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1953. Έκτοτε, μεγάλωσα και ζω στην Καισαριανή. Τα υπόλοιπα του βίου μου είναι ιδιωτική υπόθεση…»
Έτσι αυτοπαρουσιαζόταν ο Μπάμπης Δρίζος, ένας σεμνός άνθρωπος, εραστής της φωτογραφικής τέχνης και ενεργός πολίτης, στέλεχος της «Συνεργασίας Πολιτών Καισαριανής», που έφυγε σήμερα από τη ζωή.

 

Στον αποχαιρετισμό της η Ομάδα Πολιτισμού Καισαριανής, της οποίας ο Μπάμπης Δρίζος υπήρξε από τους εμπνευστές της, σημειώνει:

«Σήμερα έφυγε από κοντά μας ο εμπνευστής και ιδρυτής της Ομάδας Πολιτισμού Καισαριανής, Μπάμπης Δρίζος. Σπουδαίος άνθρωπος με πολυεπίπεδη προσωπικότητα αφήνει παρακαταθήκη σε όλους εμάς τα έργα του. Οι ιδέες,η ευαισθησία και η αγάπη του για τον πολιτισμό θα μας συντροφεύουν σε όλη μας την πορεία…»

Διαβάστε περισσότερα...

Για το φίλο Κώστα

Σπύρος Τζόκας

Συνάδελφος

 


1aaa-tzokas-kalirisΜέρες που είναι ρε φίλε Κώστα σαν φάρσα μου φάνηκε. Πριν λίγες μέρες λέγαμε τώρα στις γιορτινές μέρες που θα έχουμε χρόνο να συναντηθούμε για κανένα τσιπουράκι, εκεί στον ανιψιό μου, τον Φώτη, που πήγαινες συχνά ή κάπου αλλού. Και μετά… μπα φάρσα μου κάνουν είπα και μάλιστα ετεροχρονισμένα. Πέρασε η πρωταπριλιά. Για κοίτα ρε κάτι συμπτώσεις. Πάνω που μιλάγαμε για σιωπές φίλων στο πασχαλιάτικο μήνυμα μας έσκασε και μια άλλη, βαρβάτη. Και το τσιπουράκι; Αργήσαμε ε; Και έφυγες. Δεν περίμενες.

 

Διαβάστε περισσότερα...

Αντίο φίλε

1aaa-kostas-kalliris

 

Εσπερινός της αγάπης


Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.
Σταθμός Πελοποννήσου
κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι
μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα.
Είμαστε γέροι πια κι οι δυο
κι εγώ αφού γράφω ποιήματα
πιο γέρος.
Αλλά πού πήγανε τόσοι δικοί μας;
Μέσα σε μια βδομάδα
δεν απόμεινε κανείς.
Ήταν Μεγάλη βέβαια
γεμάτη πάθη, προδοσίες, σταυρώσεις-
θέλουν πολύ για να υποκύψουν οι κοινοί θνητοί;
Έτσι ακριβώς, από τα Βάγια μέχρι σήμερα
θα ‘πρεπε κάπως να ‘χαμε κι εμείς χωρέσει.
Όμως το Πάσχα τέλειωσε, μητέρα.
Κι εμείς τι θ’ απογίνουμε
σ’ ένα παγκάκι
αθάνατοι
καθώς νυχτώνει;


Γιάννης Βαρβέρης

 

Η τελευταία σου ανάρτηση σήμερα το πρωί ήταν ένα ποίημα του φίλου σου Γιάννη Βαρβέρη. Έτσι, λοιπόν, μην ξέροντας τι άλλο να πω, σε αποχαιρετώ με ένα άλλο ποίημα του φίλου σου. Καλό ταξίδι.

 

Λ.Π.

Εφημερίδα - Τεύχος 70

    

marketinn

 1aaa-ipiros-bil

Τελευταία Νέα
Γιατί η ΔΕΑΔΒ δεν μπορεί να δώσει 13ο μισθό…

Γιατί η ΔΕΑΔΒ δεν μπορεί να δώσει 13ο μισθό…

Άλλη μιια «κόντρα» προστέθηκε στην ιστορία της αντιπαράθεσης του Σωματείου Εργαζ..

Readmore

«Και διοίκηση να γίνουμε, αντιπολίτευση στο κράτος θα είμαστε»

«Και διοίκηση να γίνουμε, αντιπολίτευση στο κράτος θα είμαστε»

Συνέντευξη με τον επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης»Ζωγράφου Ανδρέα Καραβίδα &n..

Readmore

«Μυθολογικά παραμύθια» από τη Βιβλιοθήκη της Καισαριανής

«Μυθολογικά παραμύθια» από τη Βιβλιοθήκη της Καισαριανής

Παραμύθια από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους, ειδικά διασκευασμένα για παιδιά, ..

Readmore

Και εγένετο το Ζωγράφου… Ανυπόταχτη Πόλη

Και εγένετο το Ζωγράφου… Ανυπόταχτη Πόλη

Ένα νέο αριστερό σχήμα προστέθηκε στις δημοτικές παρατάξεις του Ζωγράφου, μετά απ..

Readmore

«Εμείς οι ίδιοι θα αλλάξουμε τη μοίρα μας…»

«Εμείς οι ίδιοι θα αλλάξουμε τη μοίρα μας…»

Ανοικτή επιστολή στους εργαζόμενους με το πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας από το..

Readmore

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας, για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα μας.
.